O rasie

Historia rasy:

Pierwszy kot rasy burmilla urodził się w Wielkiej Brytanii w 1981 roku, kiedy pers szynszylowy przypadkowo skrzyżował swe drogi z kotką burmską w  kolorze liliowym. Kocięta, przypominające koty burmskie, urodziły się z pięknym, srebrzystym futrem. Kocięta te połączyły w sobie wszystko to, co najlepsze było w obu rasach, więc postanowiono kontynuować próby uzyskania takich kociąt. Nazwa nowej rasy Burmilla składa się z połączenia dwóch słów w jedno: Burma i szynszyla (eng.burm (ese) + (chinch) illa = Burmilla). Burmilla Cat Club w Anglii został założony w 1984 roku. Rasa została oficjalnie uznana przez GCCF w 1989 roku i FIFe w 1994.

Wygląd:

Burmilla jest kotem o średniej wielkości ciała. Burmilla jest biała (srebrna) z burmskim cieniowaniem. Co to znaczy? Podszerstek jest całkowicie biały, a główny włosy jest na wysokości 2/3 długości biały, a końce są kolorowe zgodnie z kolorami występującymi u kotów burmskich. Niektóre organizacje miłośników kotów również rozpoznają złote koty rasy burmilla. Głowa między uszami jest szeroka, z delikatnie zaokrąglonymi liniami. Szczęka jest szeroka. Głowa – patrząc na profil – ma krótki, klinowy kształt z mocnym podbródkiem i krótkim nosem. Krawędź podbródka i czubek nosa znajdują się w tej samej płaszczyźnie pionowej. Uszy średniej wielkości, zaokrąglone końcówki ,są przedłużeniem pyska z ustawieniem nieco do przodu. Oczy szerokie, duże i wyraziste. Oczy są zielone, ale preferowana jest barwa jasnozielona. Dopuszczalne jest również zażółcenie barwy oka u kociąt do 2 lat. Oczy i nos obrębione są mocnym, ciemnym rysunkiem, ale światełko nosa u burmilli jest różowe. Ciało silne i muskularne, z mocnym prostym grzbietem. Nogi są średniej długości, tylne nogi są nieco dłuższe niż przód. Łapki mają kształt owalny. Ogon średniej
długości lub długi, zwężający się do zaokrąglonego czubka, prosty.

Waga:

Burmilla waży od 3 do 7 kg.

Karmienie:

Burmilla jest aktywnym kotem, który potrzebuje 80 kcal na kilogram wagi dziennie. Koty te nie są zazwyczaj podatne na niedrożność jelit oraz dobrze spalają kalorie pochodzące z diety.

Choroby:

Burmilla nie ma szczególnych problemów zdrowotnych, jest kotem długowiecznym i dożywotnio aktywnym. Jednakże, podobnie jak w przypadku innych ras kotów, zaleca się sprawdzanie zdrowia burmilli co roku, kiedy ukończą już 8 do 10 lat.

Charakterystyka rasy

Energia: wysoka
Kot świetnie dogadujący się z innymi kotami, łatwy do „dokocenia”. Dogaduje się z psami nauczonymi przebywać z kotami. Odpowiedni dla dzieci,  lubi komunikować się, być przytulanym czy noszonym na rękach.

Charakter i temperament:

Burmilla jest kotem bardzo stabilnym psychicznie. Nie przeszkadzają mu hałasy domowe. Lubi być w centrum uwagi i stara się za wszelką cenę w nim pozostać. Jeśli nie zwracamy na niego uwagi, będzie on starał się bardzo mocno pokazać, że jest w pobliżu i domaga się pieszczot bądź zabawy. Burmille potrafią i lubią wspinać się po swoim opiekunie, zasiadając w skrajnych przypadkach nawet na jego głowie czy ramionach. Pozwala to im obserwować wszystko z najlepszego punku, jaki kot może sobie wyobrazić. Kot ten jest niezwykle skoczny i ruchliwy. Lubi wspinaczki. Nikogo nie powinno dziwić zamiłowanie Burmilli do chodzenia po meblach czy blatach – znamy to już z charakteru naszych kotów rosyjskich niebieskich. Duży i wysoki drapak dla tego kota to spełnienie jego marzeń. Poza tym pomoże to w ograniczeniu chodzenia po innych domowych sprzętach i meblach. Eksploracja i poznawanie nowego otoczenia, to cecha charakterystyczna Burmilli. Pamiętać należy, że Burmilla doskonale wspina się po drzewach i przy zabezpieczaniu zewnętrznego wybiegu, należy wziąć ten fakt pod uwagę. Dodatkowo UWIELBIA pieszczoty, ma bardzo słodki charakter, czuły i delikatny. Burmilla lubi być w drodze, spać w łóżku z ludźmi. Burmille są kotami o nietuzinkowym charakterze. Potrafią się łatwo i szybko dostosować do nowych sytuacji, łatwo sobie radzą ze stresem. Kiedy burmilla ma problem , musi go „przespać”, a po przebudzeniu nie pamięta o jego istnieniu 😉 Koty tej rasy są doskonałymi towarzyszami w domu, nie reagują lękiem na nowe, nawet głośne dźwięki, nie przerażają ich małe, hałaśliwe dzieci. Burmille uwielbiają ludzi. Te koty to gaduły! -rozmawiając z nimi, często wydają się rozumieć i odpowiadać rozmówcy. Burmille są ciekawskie i chętnie eksplorują teren, więc lepiej trzymać je w domu lub w dobrze chronionym i ogrodzonym terenie na zewnątrz – tutaj będą czuły dobrze. Najbardziej podoba im się zacisze własnego domu. Uwielbiają wszelkie zabawy, a najbardziej te, które są interakcją z ludźmi. Każdy papierek czy paproszek może zostać doskonała zabawką, w zależności od chwili. Burmilla uwielbia być jak najbliżej swojego człowieka, radośnie przytula się do niego w każdej sytuacji, kocha spać z właścicielami w łóżku. Jeśli wyczuje, że jej człowiek jest chory lub coś mu dolega, będzie starała się położyć na „chorym” miejscu i uleczyć delikwenta. Są to koty bardzo cierpliwe i wyrozumiałe, zabiegające o uwagę i pieszczoty.

Burmille to koty absolutnie pozbawione agresji – jeśli sytuacja wydaje się napięta lub coś kotu się nie podoba – odchodzi na bok i przeczekuje spokojnie niewygodne dla niej chwile.

Pielęgnacja sierści:

Krótkie futro Burmili nie wymaga wielkiej uwagi. Wystarczy od czasu do czasu przeczesać kota gumową szczotką. Natomiast burmilla kocha uwagę jaka jest jej poświęcana przy pielęgnacji sierści, szczotkowanie i głaskanie ☺

Standard FIFe

Pobierz tutaj.